I don’t think you can be any more geekier than that… :)

I thought this very nature, makes Twitter a perfect means of inspiration. And without much effort or guilt I wrote my “pointless babble”. The one that you just read and what follows… :)

I tweet the ones not afraid to love with boundaries.
Because love grows on a 140 characters field every afternoon.
Never mind the bounden fields. You are the greenest forest.

It’s my #poetry, my first #poetweet (in two parts). Not at all “pointless”. Forget the #irony. Should I make it more obvious?

It’s #love.

#present.

It’s a love present in time.

Thank you Twitter for reflecting a culture’s way with the world!

And since this is my first post in English let me buy you a Twitter song as well… :)

Προβληματισμός υπάρχει ήδη τις τελευταίες ημέρες για το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων και σήμερα έκαναν δειλά την εμφάνισή τους στο twitter τα πρώτα σχόλια για τη συμμαχία Microsoft, Yahoo και Amazon εναντίον της Google και του Google Books. Έχοντας πρόσφατη στο μυαλό μου την ομιλία του Daniel Pink και το πρόβλημα του κεριού (“The candle problem”) αναρωτήθηκα γιατί μιά εταιρία σαν τη Google είναι πρόθυμη να ανταμείψει με εξήντα δολλάρια κάθε δημιουργό πνευματικού έργου ο οποίος θα συμφωνήσει να εμφανίζονται τα βιβλία του στην υπηρεσία Google Books. Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο δημιουργός θα έχει επιπλέον μερίδιο στα διαφημιστικά έσοδα (ποσοστό 63%), τότε καταλαβαίνει εύκολα ότι η Google είναι διατεθειμένη να κάνει μιά τεράστια επένδυση για να γίνει το Google Books η μεγαλύτερη ψηφιακή βιβλιοθήκη του κόσμου. Είναι όμως έτσι;

Από την εμπειρία μου στο θέμα της τεκμηρίωσης ψηφιακών συλλογών, γνωρίζω ότι η εγκαθίδρυση μηχανισμών διαχείρισης και η υιοθέτηση κοινών προτύπων τυποποίησης είναι ένα θέμα που προκαλεί έντονο προβληματισμό σε κάθε μουσείο και κάθε βιβλιοθήκη. Γνωρίζω επίσης για τα κονδύλια που έχουν δοθεί και δίνονται στην Ευρώπη για την ψηφιοποίηση συλλογών και την παρουσίασή τους κάτω από κοινά πρότυπα. Αν ήμουν στη θέση της Google δεν θα έφτιαχνα εκ νέου ότι κρατικοί και δημόσιοι φορείς στην Ευρώπη δημιουργούν εδώ και χρόνια υπό βάσεις σταθερής συνεργασίας και αμοιβαίας ανταλλαγής πόρων και τεχνογνωσίας.
Κι αν ακόμη το έκανα όμως, πρόθεσή μου θα ήταν να εξασφαλίσω ότι τα έσοδά μου από ένα τέτοιο εγχείρημα θα είναι πολλαπλάσια. Κρίνοντας από όσα αναφέρονται στο Google Book Search Settlement Agreement η πρόθεση αυτή δεν διασφαλίζεται.

Τι είναι λοιπόν αυτό που θα κάνει τελικά η Google;

Θα προσφέρει μιά ενιαία πλατφόρμα διαχείρισης γνώσης με σκοπό τη συστηματική παραγωγή ποιοτικής πληροφορίας, την τεχνολογία και τις προδιαγραφές της οποίας θα -υιοθετήσουν- όλες οι ψηφιακές συλλογές παγκοσμίως.

Η Google έχει αυτή τη στιγμή το ρόλο του διαχειριστή του υλικού και όχι του πνευματικού έργου. Από την άλλη, οι δημόσιοι φορείς για παράδειγμα, έχουν απόλυτη ανάγκη από ένα κοινό περιβάλλον διαχείρισης σε τεχνολογικό επίπεδο, ανάγκη την οποία μπορεί να καλύψει η υπηρεσία Google Books.

Εφόσον η πληροφορία καταχωρείται πλέον κάτω από κοινά κριτήρια αξιολόγησης που έχουν καθορίσει και οι δύο πλευρές από κοινού, η ορθότητα και η ακρίβεια του συνόλου των δεδομένων εξασφαλίζονται και παρουσιάζονται συνδυασμένα μεταξύ τους ώστε να παρέχουν πλήρη και γρήγορη ενημέρωση.

Για την Google η πληροφορία είναι το προϊόν. Αν δεν φροντίσει για τη διασφάλισή του προϊόντος της, θα λέγαμε απλά, “Θα το κλείσει το μαγαζί”.

Το Google Books σε μιά πιθανή εφαρμογή του, όπως αυτή περιγράφηκε πιο πάνω, μπορεί να δημιουργήσει μιά νέα αγορά όπου όλο και περισσότεροι “πελάτες” της πληροφορίας θα εξυπηρετούνται από εργαζόμενους της “γνώσης”, οι οποίοι θα την παράγουν και θα την διοχετεύουν προς κατανάλωση. Πως αλλιώς; Αφού μιλάμε για την μεγαλύτερη ψηφιακή βιβλιοθήκη του κόσμου…!

Η φράση “Κοινωνία των πολιτών” δεν είναι άγνωστη στους χρήστες των social media. Η εικόνα του “ενεργού πολίτη” που κάνει υπαρκτό το αίτημα για “περισσότερη ελευθερία” και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της ζωής εκείνου και των γύρω του αντικατοπτρίζεται σε fora, social blogs, wikis, podcasts, video και photo sharing platforms. Τα κοινωνικά δίκτυα είναι πλέον απαραίτητα εργαλεία marketing και δικτύωσης (networking). Κι ο ορισμός του networking σύμφωνα με τον Steven D’Souza: “Networking is the art of building reciprocal relationships that help individuals and the community as a whole to achieve their goals.” Καμιά φορά οι ορισμοί κάνουν όλη τη διαφορά. H “δικτύωση” έχει έναν πολύ καλό ορισμό. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να εκφραστεί και να δημιουργήσει μέσα σε μια συνταγμένη κοινωνία – αυτό είναι το ανθρωπιστικό νόημα της λέξης. Στα κοινωνικά δίκτυα συντασσόμαστε για να καλύψουμε τα κενά της καθημερινής μας ζωής: Γινόμαστε -συνειδητά – δημοσιογράφοι στην υπηρεσία του κοινού, λαμβάνουμε πρωτοβουλίες με πολιτιστικό, κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα, οργανώνουμε δομές για αποτελεσματική συνεργασία και θέτουμε κοινούς στόχους για την βελτίωση της ζωής μας. Όλα αυτά απορρέουν από την απαίτησή μας για προσωπική ελευθερία και έκφραση. Απορρέουν από τον ορισμό της λέξης “Δικαίωμα”. Στην παρουσίαση του Paul Dunay με τίτλο “7 ways Facebook will change your life” θα πάρετε μιά ιδέα για το πως μπορεί το Facebook και η τεχνολογία RFID να ωθήσει τις επιχειρήσεις σε νέα στάδια καινοτομίας. Με γλαφυρότητα, ο Dunay περιγράφει την ιδανική μέρα με τους φίλους σας για ψώνια. Ένα σύστημα συνδεδεμένο με μιά βάση δεδομένων που ξέρει σε ποιό μαγαζί βρίσκεστε και τι ψωνίσατε, ενημερώνει τους φίλους σας στο Facebook για τη γεωγραφική θέση και τις αγοραστικές προθέσεις σας. Καθώς συνεχίζετε τα ψώνια σας έχετε τη δυνατότητα να σχολιάσετε τα καταστήματα και τα προϊόντα που αγοράσατε. Όλα τα στοιχεία αποθηκεύονται σε βάσεις δεδομένων και εμφανίζονται στο Facebook ώστε να μπορέσετε να τα μοιραστείτε με τους φίλους σας, οι οποίοι πλέον θα είναι σε θέση να κάνουν καλύτερες αγορές διαβάζοντας την δική σας αξιολόγηση. Αφού δείτε την παρουσίαση, σκεφτείτε πάλι τις έννοιες δικαίωμα – δικτύωση και θυμηθείτε ότι “Όταν μιλάμε για δικαίωμα, εννοούμε έναν κύκλο ελευθερίας αυτόνομης δραστηριότητας του ατόμου και όχι την εκπλήρωση της υποχρέωσης κάθε ατόμου κατά έναν προκαθορισμένο τρόπο να προσφέρει τις δυνάμεις του για το καλό του συνόλου.”

Τα κοινωνικά δίκτυα είναι πλέον εργαλεία ενεργητικής παρέμβασης που εξελίσσεται στα πλαίσια των αγορών και της κοινωνίας. Προωθούν τον πλουραλισμό και την πολυφωνία, την κοινωνική συνύπαρξη και συνοχή και εκκολάπτουν αυτοτελείς ηλεκτρονικούς οργανισμούς, ικανούς να δραστηριοποιηθούν για το συλλογικό όφελος στα πεδία της κοινωνικής ενσωμάτωσης, της ανάπτυξης δημοκρατικών δομών και της ενίσχυσης των ανθρώπινων αναγκών και της απασχόλησης.
Η πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική μας αναβάθμιση θα είναι η μεγαλύτερη προσφορά του διαδικτύου. Ο όρος “socialnomics” από το βιβλίο του Erik Qualman “Socialnomics: How Social Media Transforms the Way We Live and Do Business” μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Το ίδιο και το video που φιλοξενείται στο metablogging.gr.