Τι είδους εκπαίδευση θα απαιτείται στο μέλλον και για ποιο είδος κοινωνίας;
Της Ζωής Μαρμαρά
Το 1991, ο Γενικός Διευθυντής της UNESCO Federico Mayor ανέθεσε σε μια διεθνή επιτροπή με Πρόεδρο τον Jaques Delors τη διατύπωση σκέψεων για την εκπαίδευση στον 21ο αιώνα. Δύο χρόνια αργότερα, δεκατέσσερις εξέχουσες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο συγκρότησαν τη “Διεθνή επιτροπή για την Εκπαίδευση του 21ου αιώνα”, πρότειναν ρεαλιστικές προσεγγίσεις στις εκπαιδευτικές προκλήσεις και εστίασαν την εργασία τους σε ένα κεντρικό ερώτημα: Τι είδους εκπαίδευση θα απαιτείται στο μέλλον και για ποιο είδος κοινωνίας;
“Η έννοια της δια βίου εκπαίδευσης”, είπε ο Πρόεδρος της Επιτροπής κος Jaques Delors, “φαίνεται ότι είναι ένα από τα κλειδιά για την είσοδο στον 21ο αιώνα. Η εκπαίδευση αυτή υπερβαίνει την παραδοσιακή διάκριση μεταξύ βασικής και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και απαντά στις προκλήσεις που θέτει ένας κόσμος ο οποίος μεταβάλλεται συνεχώς.” Η επιτροπή έδωσε έμφαση στην αναγκαιότητα της δημιουργίας μιας “κοινωνίας εκπαίδευσης“, μέσα στην οποία κανείς θα μαθαίνει να μαθαίνει, να ενεργεί και να υπάρχει: τρείς όψεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας που καθιστούν τους ανθρώπους ικανούς να καλλιεργούν τις δεξιότητές τους και να εργάζονται ομαδικά.
Ο λόγος του Jaques Delors παραμένει επίκαιρος, ιδιαίτερα μετά την ψήφιση, από την ελληνική Βουλή, του νέου νομοσχεδίου για τη δια βίου μάθηση. Σε αυτό αναφέρεται η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ κα Αλέκα Παπαρήγα σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Πολιτικό blog». Στην απάντησή της σε ερώτηση σχετικά με τις αναδιαρθρώσεις στο χώρο της παιδείας η κα Παπαρήγα θέτει τις παραδοσιακές εκπαιδευτικές πολιτικές υπό κριτική εξέταση: “Γίνεται φανερό ότι το κεφάλαιο σήμερα επιδιώκει η εκπαίδευση πιο ανοιχτά δυναμικά και αποτελεσματικά να συνταχθεί με τους στόχους του. Επιδιώκει η εκπαίδευση να τρέχει πίσω από τις ευκαιριακές ανάγκες του, αντί να διαμορφώνει στον άνθρωπο κριτήριο για να ερμηνεύει την πραγματικότητα και σε όφελός του να την αλλάζει“.
Να μαθαίνει να υπάρχει, σημαίνει να συνειδητοποιεί με τρόπο σωστό την ενότητα του κόσμου στον οποίο έχει γεννηθεί, απομακρυσμένος από τις παλαιές αντιλήψεις και τους δογματισμούς που απορέουν από το εθνικό εκπαιδευτικό του σύστημα. Κριτήριο να ερμηνεύει την πραγματικότητα θα αποκτήσει ο άνθρωπος μόνο όταν αναπτύξει οικουμενική συνείδηση και για να συμβεί αυτό θα πρέπει να οικοδομηθεί μια νέα “κοινωνία εκπαίδευσης”.
Η απαίτηση πραγματικής πλουραλιστικής εκπαίδευσης απεικονίζεται στα λόγια του Jaques Delors: “Ο 21ος αιώνας θα απαιτεί από όλους περισσότερη πνευματική ανεξαρτησία και κριτική ικανότητα, εναρμονισμένη με μια ισχυρή αίσθηση προσωπικής ευθύνης για την επίτευξη των κοινών στόχων”.
Διαβάστε περισσότερα: Εκπαίδευση, Ο θυσαυρός που κρύβει μέσα της, 2002 Gutenberg, Στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη Διά Βίου Μάθηση
Technorati Tags: δια βίου εκπαίδευση, εκπαίδευση, Jaques Delors, Unesco
2 Comments, Comment or Ping
kostas vas
Η δια βίου εκπαίδευση φυσικά και είναι μια ανάγκη για να μπορεί κανείς να παρακολουθεί τις εξελίξεις , όμως για να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στην βασική εκπαίδευση. Γιατί κακά τα ψέματα η στείρα αποστήθιση, το ένα και μοναδικό σύγγραμμα, ένα εκπαιδευτικό σύστημα που όλο και περισσότερο περιορίζει το γνωστικό αντικείμενο οδηγεί σε αναλώσιμους ανθρώπους.
Ένας άνθρωπος που πραγματικά κατέχει τη γνώση σφαιρικά και όχι επιλεκτικά μπορεί να κρίνει, να αμφισβητεί, να δημιουργεί και αυτό είναι πάντα επικίνδυνο για κάθε είδους εξουσία όπως κι αν λέγεται καθηγητής, αφεντικό, κόμμα, κυβέρνηση.
Η κατάκτηση της γνώσης φέρνει και την ανάγκη της δια βίου μάθησης
Jul 12th, 2007
VASLAMIANO
Tο σχολειο πρεπει πρότιστα να φροντίσει να απαλείψη τήν βαρετή μουχλιασμένη διδασκαλική τακτική -γραμμ’η και βιβλία,για τον αναπτυσσόμενο νεο άνθρωπο, προτρέποντας τον να διαθέτει διάθεση γιά μάθηση και να βρεί τον τρόπο να δημιουργεί συνειδήσεις και χαρακτήρες !Τις ίδιες ,απο χρόνια βασικές γνώσεις γιά ολους,χρειαζόμαστε,σε σύγχρονες εφαρμογές,που απλά στηρίζονται στίς αρχές κάθε επιστήμης,απ αυτές πού είχαν ολοι αυτοί,πού σήμερα κατέχουν τήν εξουσία,και ειδίκευση απλουστευμένη και μερική γιά τον καθένα στο αντικείμενο της εργασίας του,ωστε να μην γίνονται λαθη, να μην προκαλούν κόπωση και να τελειοποιούν την παραγωγή.Η ανθρώπινη ομως φύση θα ρέπει πρός την ωφελιμιστική αποσταθεροποίηση.Αυτήν εκμεταλλεύεται το εκάστοτε σύστημα και υποτροπιάζουμε.(Στραβός ειναι ο γιαλός) ΔΗΛΑΔΗ, ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΑ,χρειάζεται παιδεία ελεγχόμενη για σκοπιμότητες και ρεαλισμό.
Για τους ήδη προτείνοντες δε , τα μέτρα παιδείας και εκπαίδευσης ,να δέχονται την αναγκαιότητα προς αυτούς να κρίνονται και ως προς τις προθέσεις των εκτός των εμπνευσεών των .Η ευθεία της επιτυχίας καθωρίζεται από τον Νέον μέχρι και τον επινοηθέντα στόχο .Η καλή παραγωγή απαιτεί και ενσυνείδητο παραγωγό.+οδηγοςμε τα σφάλματα του παρελθόντος.
ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ,+25 χρονια αναμονής,εστω και αν επιλεχθεί αλλο σύστημα .
Η ΔΙΑΛΟΓΗ ,με δημοψήφισμα ,(ΑΦΟΥ ΥΠΑΡΞΕΙ και η εκτενέστατη ενημέρωση επι ολων των απόψεων και ρίσκων),εφ όσον
συλλέγεται η μεση ‘αποψη των μέσου και υψηλού επιπέδου γνώσης πολιτών καί μάλιστα των νεώτερης ηλικίας..γιατί αυτοί θα (τραβήξουν το κουπί)…οταν οι αλλοι θα λείπουν………..επίσεις χρειάζεται καθημερινός ενημερωμένος ,ας ειναι και .
με ειλικρινεια
vaslamiano
Jun 29th, 2010
Reply to “Τι είδους εκπαίδευση θα απαιτείται στο μέλλον και για ποιο είδος κοινωνίας;”