Η Αμαλία δεν έφυγε!
Της Ζωής Μαρμαρά
Δε θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά. Δε θα μπορούσαμε ν’ αγαπάμε αλλιώς. Πως θα λογαριάζαμε την αγάπη χωρίς την απώλεια; Το ένα βάρος πλάι στο άλλο, και τα δυο ασήκωτα. Η απώλεια, αντίβαρο. Στην αγάπη, την καρδιά, την ανάγκη. Η ισορροπία, δώρο από το Θεό. Ήθελα να ξέρω να σου τα πω καλύτερα όλα αυτά. Ήθελα να ξέρω να τα ζυγίζω λίγο καλύτερα. Τα δάκρυα. Το απόβαρο. Πολλά δάκρυα. Έκλεψε πολλούς η ζωή στο ζύγι. Δεν το είχανε υπολογίσει. Μετράω πολλούς. Ήθελα να γράψω λέξεις για όλους. Κουράγιο. Το κουράγιο είναι βαριά λέξη. Κουράγιο, κουράγιο, μ’ ακούς; Η ζωή ζυγίζει, μετράει, υπολογίζει, δε σταματά ποτέ. Λέξεις βαριές, λέξεις που λέγονται, που δε στέκονται σε χείλη, σε στόματα. Λέξεις που ακούγονται. Για να γύρει η πλάστιγγα, να βαρύνει κι άλλο η αγάπη. Μόνο έτσι θα γίνει να ισορροπήσεις ξανά.
Ότι γράφω παραπάνω είναι για τη μητέρα σου, Αμαλία.
Το άκουσμα του θανάτου σου με συντάραξε. “Η Αμαλία έφυγε…” έγραφε ο τίτλος του post του jim_hellas. Πως είναι δυνατό; “Οι γιατροί είναι ανεύθυνοι, ανίκανοι και άρπαγες στη συντριπτική τους πλειοψηφία.Η μόνη τους έννοια είναι η κονόμα. Οι φαρμακευτικές κάνουν κουμάντο,η δικαιοσύνη τους αφήνει ατιμώρητους και ανθρώπινες ευτυχίες εξακολουθούν να χάνονται ΑΔΙΚΑ” Αυτά τα λόγια γράφει ο τίτλος του blog σου. Τα σχόλια σε κάθε σου post ξεπερνούν τα 500. Κάθε ένα από αυτά σου φωνάζει “Υπάρχει αγάπη στο κόσμο, υπάρχει συμπαράσταση, το πνεύμα της δικαιοσύνης και της αδερφοσύνης είναι ζωντανό – θα μείνει ζωντανό!“.
Όπως έγραψα στο blog του jim_hellas,
“η Αμαλία πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για όλους. Είδα πρώτα το δικό σου post, Jim, και μετά δεκάδες άλλα – άνθρωποι που γνώριζαν τον αγώνα της και την προσπάθειά της όλα αυτά τα χρόνια. Ο αγώνας της, η συνεχής προσπάθεια. Για ένα σκοπό: Για τη ζωή. Για την αγάπη. Η Αμαλία δεν έφυγε. Βρίσκεται ανάμεσά μας για να μας θυμίζει να ζούμε και ν’ αγαπάμε. Όπως και η αγάπη, η Αμαλία δεν έδωσε τίποτα, παρά μόνο τον εαυτό της. Και δεν πήρε τίποτα, παρά από τον εαυτό της.”
Το blog της Αμαλίας βρίσκεται στη διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com/
Technorati Tags: fakellaki, greek bloggers, ΑΜΑΛΙΑ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ
6 Comments, Comment or Ping
δήμος δημητρίου
καλό ταξίδι αμαλία,
θα σε κρατάμε μέσα μας, καλό ταξίδι
May 26th, 2007
Σοφία Ρ.
Η απώλεια είναι πάντα άδικη. Η απώλεια και το άδικο πάντα μας γεμίζει θυμό. Θυμός απο τη μια, αγάπη και συμπαράσταση απο την άλλη. Θυμήθηκα μια ιστορία και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σου.
Μπροστά στους γκρεμισμένους δίδυμους πύργους, καθονται ένας παππούς με τον εγγονό του. Κοιτάνε τα συντρίμια και το θρήνο.
Λέει ο παππούς: Μέσα μου αλυχτάνε δυό λύκοι. Ο ένας ζητάει εκδίκηση. Ζητάει καταστροφή. Ο άλλος ζητάει κατανόηση και συμπόνοια.
- Και ποιός απο τους δύο θα κερδίσει παππού; ρωτάει ο εγγονός.
- Αυτός που θα ταίσω παιδί μου…..
Καλό ταξίδι Αμαλία…..
May 26th, 2007
mathitria
Η ΑΜΑΛΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ. ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΝΤΑΝΙΑ ΠΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕ, ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΜΑΘΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΟΡΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ. ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ.
ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ, ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙ, ΜΕ ΕΠΙΠΛΗΤΤΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ
Είμαστε αποκλεισμένοι από τις γνώσεις της ιατρικής επιστήμης .Αφήνουμε τον άρρωστο εαυτό μας στις τύχες ασυνείδητων ή ευσυνείδητων γιατρών. Ένα μεγάλο μέρος των ελπίδων μας για σωστή διάγνωση και ίαση το εναποθέτουμε στην καθαρή τύχη! Αυτό που με ενοχλεί σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η αδυναμία μας να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας! Η Αμαλία μέσα στο πόνο της μας δίδαξε αξιοπρέπεια και ήθος!
ΑΝΤΙΟ ΑΜΑΛΙΤΣΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΟΛΥ
Jun 4th, 2007
Reply to “Η Αμαλία δεν έφυγε!”