3/3 Orange

«Πρόσεξα, είπε ο κ. Κόυνερ, ότι κάνουμε πολλούς να τρομάζουν από τη θεωρία μας επειδή βρίσκουμε σε κάθε ερώτημα και μιάν απάντηση…»

Είμαστε από τους πλέον απαισιόδοξους και ανήσυχους για το μέλλον κάτοικους του πλανήτη, έγραφε προ ημερών σε άρθρο της η Ελευθεροτυπία. Γιατί άραγε οι Έλληνες αισθάνονται συλλογικά πιο ανήσυχοι για την ειρήνη από εκείνους που βρίσκονται σε πόλεμο; Γιατί είναι πιο απαισιόδοξοι για το μέλλον της Παλαιστίνης κι από τους ίδιους τους Παλαιστίνιους; Ο Κώστας Γ. Τσαπόγας, βρήκε σήμερα στο άρθρο του «Ελληνική απαισιοδοξία και ανησυχία για τις, ερήμην, διεθνείς εξελίξεις» απάντησεις στα ερωτήματα.

Γράφει ο δημοσιογράφος χωρίς δυσκολία να πει την αλήθεια για την Ελλάδα: «…εμφανίζει χαρακτηριστικά εφηβικά συμπτώματα προσαρμογής στην κοινωνία των ενηλίκων και τραυματικής αναψηλάφησης των αναγκαίων ιδρυτικών μύθων της παιδικής ηλικίας, με τις φυσιολογικές στη φάση αυτή παλινδρομήσεις στα άκρα». Ήθελα να το κρατήσω αυτό το κομμάτι γιατί ακούγεται πραγματικά τρομακτικό στ’ αυτιά όσων έχουν ανάγκη να τ’ ακούσουν. Με κέρδισε αυτό το άρθρο, περισσότερο γιατί τα συμπτώματα ενδοπροσωπικής προσαρμογής που περιγράφει τα συναντώ κι εγώ στον εαυτό μου. Φοβάμαι όμως ότι διαβάζοντας καθημερινά ψεύτικες απαντήσεις για ψεύτικα προβλήματα τα συμπτώματα αυτά έπαψαν να με ενοχλούν.

Είχα απόψε σκοπό να γράψω για την επαγγελματική δεοντολογία στην πληροφορική, όμως παρασύρθηκα από μια –εφηβική- ιδιότητα: Την κρίση. Σημασία δεν έχει το κοινό πρόβλημα αλλά η κοινή συνείδηση απέναντι στο πρόβλημα. Δε θα μετασχήματίσουμε απόψε την κοινωνία μας όμως θα προσπαθήσουμε εφεξής να διατηρήσουμε κάποιες χαρακτηριστικά εφηβικές ιδιότητες, με πρώτη αυτή «του ρομαντισμού της αναζήτησης».

Χάρηκα για την παρεμβατική δράση, όπως ολοκληρώθηκε. Καθώς είπε και ο κος Κόυνερ «Παντού μπορώ να πεινάσω».

Διαβάστε το άρθρο του Κώστα Γ. Τσαπόγα στην ηλεκτρονική σελίδα της Ελευθεροτυπίας.

To blog του Κώστα Γ. Τσαπόγα βρίσκεται στη διεύθυνση http://kostas-tsapogas.blogspot.com/.